Yalnızlık

Lise yıllarımda şans eseri elime geçen küçük, çok eski, gizemli bi kitaptan... Anısı vardır ergen ve sarhoş yıllarımda...

-Cümle yalnızlara ithaf-

Korkunçlaştı yalnızlığım,
Evreni sardı tüm,
Hercümerç odu,
Gece ile kucaklaşa kucaklaşa
Hırçın.
Kudurmuş bir umman içinde sensizliğim
Param parça
Dertlendim bir kez daha
Kederim büyüdü geceler gibi
Gün solgun yapraklar yine sarı,
Ben istemedim inan,
Mevsimlere dek ayrılığı.
Bu gece sarhoş bir erkek var kentte,
Gözleri dalgın
Saçları darma dağın
Unutmuş gibi yalnızlığını bir an,
Üzgün gözleri içki şişesinde.
Bu gece üzgün bir erkek var kentte.
Dost değil ona artık
Ne ışıklı kent,
Ne de ıslak kaldırımlar
Yalnızlığını yaşıyor derinden.
Bu gece sarhoş bir erkek var kentte
Yarım kalan AŞKLAR gibi
Gözleri yarım içki ŞİŞESİNDE...